Dane badania klinicznego

Posiadając dane badania klinicznego, uzupełnione w razie potrzeby badaniami dbdatkowemi, należy ustalić rozpoznanie, W rym celu posuwamy się stopniowo od rozpoznania anatomicznego (ścisła siedziba zmian) do rozpoznania anatomopatologicz-n e g o (charakter i właściwa istota i znaczenie stwierdzonych badaniem zmian i objawów), aby wreszcie zatrzymać się na rozpoznaniu e t j o-1 o g i c z n e m, biorąc pod uwagę właściwe powody i przyczyny, które mogły sprawę wywołać. Różniczkowanie zazwyczaj okaże się niezbędne. Możemy sob;e nieco ułatwić ostateczne ustalenie rozpoznania, pamiętając, że większość spraw chirurgicznych podpadia pod jedną z następujących kategoryj: , I) wady rozwojowe, lub ich następstwa, II) sprawy nowotworowe: a) łagodne, b) złośliwe, III) sprawy wywołane urazem (mechanicznym, termicznym lub innym), IV) sprawy zapalne: a) ostre, b) przewlekłe. Tu znowu myślimy najsamprzód o najczęstszych u nas postaciach przewlekłych zapaleń, to jest o gruźlicy, kile, promienicy, V) sprawy uwarunkowane zaburzeniami: a) krążenia, b) unerwienia, c) przemiany materji, d) wydzielania gruczołów dokrewnych. Zazwyczaj nie napotkamy trudności w określeniu, do której ka-tegorji -sprawa należy. Zmiany wrodzone dadzą się ustalić drogą wywiadów, urazowe wykazują również w wywiadach uraz (czasami drobny tySko, ale zato częstotliwy), zmiany zapalne ostre posiadają znamienna cechy, calor, d o 1 o r, rubor et functio laesa; prze-wlekłe wykazują te same cechy, lecz w znacznie słabszym stopniu. Może najwięcej trudności napotkać można, różniczkując nowotwory, i tu niekiedy dopiero biopsja rozstrzyga ostatecznie, z jakim rodzajem guza mamy do czynienia. Rozumując w ten sposób, zacieśniamy odrazu zakres spraw, z któ-remi należy różniczkować, a tern samem ułatwiamy dotarcie do właściwego rozpoznania.